Cryptografische binding

Cryptografische binding koppelt een handtekening, walletsleutel of authenticatie wiskundig aan een document, houder of origin, niet slechts een bewering.

Cryptografische binding betekent dat twee zaken door wiskunde zijn gekoppeld in plaats van door een bewering: een handtekening is gebonden aan precies een document-hash, een attestatie aan de walletsleutel van de houder (holder binding, uitgedrukt als de cnf/confirmation claim in SD-JWT VC of als DeviceKeyInfo in mdoc), een authenticatie aan de aanvragende origin (origin binding in FIDO2), een betaalautorisatie aan bedrag en begunstigde (dynamic linking in PSD2), en in traditionele PKI bindt een certificaat een publieke sleutel aan een identiteit.

Het patroon is steeds hetzelfde: wat niet verwisseld, herhaald of overgedragen mag worden, wordt meegenomen in wat wordt ondertekend. Holder binding koppelt een attestatie aan een apparaatsleutel, niet rechtstreeks aan een persoon; niet-overdraagbaarheid steunt in de praktijk ook op het feit dat de wallet vereist dat de houder die sleutel telkens ontgrendelt met een pincode of biometrie. Deze binding is het mechanisme achter uitsluitende controle, niet-overdraagbare EUDI Wallet-credentials en onweerlegbaarheid.