Elliptische-curvecryptografie (ECC)

Publiekesleutelcryptografie op elliptische curves: ECDSA, EdDSA en ECDH, korte sleutels, toegestane curves en waarom wallets en smartcards het gebruiken.

Publiekesleutelcryptografie gebouwd op de wiskunde van elliptische curves. Het doet hetzelfde werk als RSA - ondertekenen, sleuteluitwisseling - met veel kortere sleutels: een elliptische-curvesleutel van 256 bits wordt doorgaans vergelijkbaar geacht met een RSA-sleutel van 3072 bits.

De namen die je in de praktijk tegenkomt zijn ECDSA en EdDSA voor handtekeningen en ECDH voor sleuteluitwisseling, op curves als NIST P-256 en P-384 of Ed25519. Welke curves en parameters acceptabel zijn, is geen kwestie van smaak: certificeringsschema's en Common Criteria-evaluaties leunen op de gepubliceerde lijst met afgesproken cryptografische mechanismen, en een QSCD wordt tegen die keuzes geevalueerd. Die lijst was tot 2024 van SOG-IS en wordt nu beheerd door de European Cybersecurity Certification Group, met ANSSI als redacteur - een document dat nog SOG-IS noemt, wijst dus naar de juiste lijst onder de oude eigenaar.

Korte sleutels zijn de reden dat ECC de plekken overnam waar ruimte en tijd schaars zijn. Een HSM ondertekent er sneller mee, een smartcard kan hem bevatten, en een walletcredential in SD-JWT- of mdoc-vorm blijft klein genoeg om via een QR-code of NFC te reizen - precies daarom kozen die formaten voor EC-handtekeningen. Wat ECC niet geeft, is bescherming tegen een quantumcomputer: kortere sleutels helpen daar niet, en dat is de hele reden voor post-quantumcryptografie.